Odczuwam nieokreślony gniew tudzież złość, której do końca chyba nie jestem w stanie wyjaśnić czy też uzasadnić, ale sądzę, że to przez dziwne poczucie odrzucenia. Od teraz żyję dla siebie. Dla samej siebie chcę być mądrzejsza, piękniejsza i bardziej niezależna. Jestem silna. Teraz czas pokazać, że naprawdę jestem czegoś warta, że ludzie powinni chociaż w małej mierze mnie za cos szanować. Nie lubić czy uwielbiać czy ubóstwiać, ale szanować. A jesli nie jestem warta ich szacunku, to widocznie oni nie sa warci mojej uwagi. Hardcore bitch has been born in me. No more mercy! Poza tym, żadnych jebaniutkich sekrecików czy milczenia. Chce wiedzieć na czym w końcu stoję. Chce wiedzieć do czego mogę dążyć i co mogę osiągnąć. Zamykam mój ogród samotności. Nikt nie będzie patrzył juz na róże w moim ogrodzie, w moim małym lodowym pałacyku nie ma już miejsca na kogoś kto będzie sprawiał, ze poczuję chłód jeszcze dobitniej. To ja zniszczę cały mój świat kiedy tylko będe chciała się od niego uwolnić. Nikt więcej. Tylko ja... Nic nie znaczący roztańczony pył tego świata.